Jeuk en voedselovergevoeligheid

Een half jaar geleden leerde ik Moby kennen.
Moby is een Amerikaanse Stefford van 10 jaar oud.

Ze bezocht de dierenspeciaalzaak waar ik werkzaam ben en haar bazinnetje liet me onder haar buik kijken.
Moby had sinds een tijdje vreselijk jeuk. Haar buikje was rood, pukkelig en kapot.
In een kort gesprek stelde ik voor om over te stappen op een andere voeding.
Deze klacht kan natuurlijk meerdere oorzaken hebben maar laten we in ieder geval eerst de voeding aanpakken.

Moby ging een tijdje op een brokvoeding met één eiwitbron.
Na een aantal weken zag ik Moby weer. Het was wel iets verminderd maar de klachten bleven. Nog even een tijdje volhouden, was mijn advies…..

Weer een aantal weken later kwam het bazinnetje van Moby vertellen dat het super goed met hem ging! De klachten waren over!
Wow, dus het volhouden werd toch beloond dacht ik.
Maar nee, Moby was bij de dierenarts geweest en zat aan de prednison!
Ja, daar kan ook geen voeding tegenop!

Een aantal weken later zag ik Moby weer.
“En? Hoe is het met Moby?” was mijn vraag.
“Nou, ja, de klachten komen tussen de prikken door terug en Moby is zo sloom en zit niet lekker in zijn vel. Moby is Moby niet meer.”

Waar het bazinnetje dacht dat dit het begin van het einde was voor Moby dacht ik, dit moeten we anders doen…..

We maakten een afspraak, ik vergaarde alle kennis over Moby die nodig was, puzzelde alle stukjes in elkaar en maakte een voedingsadvies op maat voor Moby.

En daar zijn ze dan! Een half jaar later!
Een blij hondje zonder jeuk en zonder prednison en een nog blijer bazinnetje!

Het kost tijd maar dan heb je ook wat!
Dat maakt ons mooie beroep soms zo lastig!
Mensen komen met een klacht en verwachten dat met één vingerklik het probleem is opgelost.

En dit bewijst maar weer eens….
Voeding is maatwerk!!
Iedere hond is anders en elke voeding is anders.